W klimacie tropikalnym Cejlonu herbatę zbiera się przez cały rok co 7-10 dni, a w klimacie Gruzji czy Japonii od wiosny do jesieni. Za każdym razem uszczykuje się wierzchołek łodyżki i dwa lub trzy młode, rozwijające się listki. Na skutek uszczyki-wania wierzchołków wzrostu rozwijają się inne gałązki, które są uszczykiwane następnym razem. Dzięki takiemu obskubywaniu herbata pozostaje całe życie w formie karłowego krzaka i nigdy nie wyrasta w drzewa. Po zerwaniu układa się najpierw zielone łodyżki i listki herbaty na płytkich tacach i przetrzymuje w specjalnych, dobrze wietrzonych pomieszczeniach w temp. 30°C przez pół doby lub dobę. Chodzi mianowicie o to, aby masa roślinna przywiędła i straciła trochę wody. Teraz wkłada się ją na maszyny, gdzie delikatne walce zgniatają łodyżki i listki, aby puściły sok. Dawniej robiono to nie maszynowo, lecz ręcznie. Zgnieciona herbata trafia teraz do innego pomieszczenia, utrzymywanego w temp. 21°-25°C, gdzie w ciągu 20-30 godzin zachodzi w niej fermentacja. Ostatnim etapem przygotowania herbaty jest jej krojenie i suszenie. Każdy by chciał wyjechać na tropiki, więc dobrym roziwązaniem byłoby wziąć pożyczkę bez dochodów.
| |
|